Το φεγγάρι και τα posts…

Χτες το απόγευμα σεργιάνιζα στα στενά και μοναχικά σοκάκια της Άνω Πόλης. Η μέρα είχε αρχίσει να την κάνει και ένα δειλό φεγγάρι αχνοφαινόταν (!) στον ορίζοντα. Δάκρυσα όταν αναλογίστηκα την τόση ομορφιά… Ήταν σαν τα στοιχεία της φύσης να συμμερίζονταν τον πόνο μου και να έπαιρναν τέτοια θέση ώστε να μη νιώθω μοναξιά. Όλα ήταν εξαίσια καταθλιπτικά κι όμως με τον τρόπο τους όμορφα! Συνέχισα να περπατώ και να χαζεύω το θολό φεγγάρι…

…. Αυτό ακριβώς είναι παράδειγμα προς αποφυγή όσον αφορά posts σε blog. Δεν ενδιαφέρει κανέναν πόσο έντονη κατάθλιψη προκαλεί σε κάποιον το φεγγάρι, ο ήλιος, τα αστέρια και άλλα στοιχεία του σύμπαντος.  Πέρα από το γεγονός ότι το φεγγάρι είναι απλά μια πέτρα που περιφέρεται γύρω από τη γη. Τέτοια posts απαγορεύονται δια ροπάλου. Κι όποιον τον πιάνει κατάθλιψη ας πάει καλύτερα σε κανέναν ψυχίατρο, θα ωφεληθεί περισσότερο.